Prawo zatrzymania banków w sprawach frankowych niezgodne z Dyrektywą 93/13 - Kredyty frankowe - pomoc frankowiczom, odfrankowienie kredytu - Kancelaria frankowa Warszawa

    You are currently here!
  • Home
  • Bez kategorii Prawo zatrzymania banków w sprawach frankowych niezgodne z Dyrektywą 93/13

Prawo zatrzymania banków w sprawach frankowych niezgodne z Dyrektywą 93/13

2024-05-10 Kancelaria Comments Off

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w dniu 8 maja 2024 roku w sprawie C-424/22 rozpatrzył istotne zagadnienie dotyczące spraw frankowych w kontekście praktyki stosowania przez banki zarzutu zatrzymania w sprawach związanych z kredytami powiązanymi z walutami obcymi. Decyzja TSUE, która stwierdza, że dyrektywa 93/13/EWG stanowi przeszkodę dla stosowania prawa zatrzymania, jest wyjątkowo korzystna dla posiadaczy kredytów powiązanych z walutą obcą. Co ważne TSUE w interpretacji Dyrektywy 93/13 poszedł dalej, aniżeli w wyroku C-28/22 z dnia 14 grudnia 2023 roku.

W odpowiedzi na pytanie prejudycjalne zadane przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Trybunał uznał, że praktyka stosowania przez banki zarzutu zatrzymania jest niezgodna z wymogami Dyrektywy 93/13/EWG.

TSUE w postanowieniu w sprawie C-424/22 wskazał:

Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą w kontekście stwierdzenia nieważności zawartej przez instytucję bankową z konsumentem umowy kredytu hipotecznego z uwagi na nieuczciwy charakter niektórych warunków tej umowy powołanie się przez tę instytucję na prawo zatrzymania prowadzi do uzależnienia przysługującej konsumentowi możliwości uzyskania przez niego zapłaty kwot, które zasądzono od wspomnianej instytucji ze względu na skutki restytucyjne wynikające ze stwierdzenia nieuczciwego charakteru tych warunków, od równoczesnego zaofiarowania przez rzeczonego konsumenta zwrotu albo zabezpieczenia zwrotu całości świadczenia otrzymanego od tej samej instytucji przez konsumenta na podstawie wspomnianej umowy, niezależnie od spłat dokonanych już w wykonaniu tej umowy – Postanowienie TSUE z dnia 08.05.2024 r.

Skuteczne skorzystanie przez banki z prawa zatrzymania pozbawiało kredytobiorców odsetek za opóźnienia oraz zmuszało do stosowania ekwilibrystycznych konstrukcji związanych ze zaofiarowaniem lub zabezpieczeniem zwrotu wypłaconego przez banki kapitału. W teorii, kredytobiorca powinien w czasie prowadzenia egzekucji wobec banku, przekazać środki odpowiadające wypłaconemu przez bank kapitałowi, tak aby komornik dokonujący egzekucji wobec banku dokonał ich jednoczesnego zwrotu.

Jeśli orzeczenie TSUE będzie stosowane w praktyce przez sądy krajowe, banki nie mogą już korzystać z prawa zatrzymania jako metody obrony przed realizacją wyroków sądowych oraz pozbawiać kredytobiorców odsetek za opóźnienie. Alternatywą dla banków jest stosowanie zarzutu potrącenia, które, choć podobne do zatrzymania, wymaga udowodnienia istnienia wzajemnych, aktualnie wymagalnych zobowiązań. Skorzystanie z prawa potrącenia w wersji nie ewentualnej lub warunkowej, stanowi jednak uznanie powództwa.

Decyzja TSUE w sprawie C-424/22, stanowi kolejny ważny krok w kierunku ustalenia praw i obowiązków stron w trakcie oraz po unieważnieniu umowy kredytu.

Wyłączenie prawa zatrzymania w przypadku roszczeń kredytobiorcy wobec banku, nie wyłącza oczywiście podniesienia takiego zarzutu w przypadku pozwu banku o zwrot kapitału.